Aktualności

Wystawa NAUKA W DAWNYCH KSIĘGACH

"... Cześć starym księgom; najmniejszy i ich szczątek

Wart miejsca w świętej skarbnicy pamiątek!"

Wiktor Gomulicki "Ex libris"

 

Wystawa „Nauka w dawnych księgach” to wyjątkowa okazja do zobaczenia najcenniejszych, najstarszych i   najciekawszych  starodruków w zbiorach Prof. Mirosława Nadera,  Biblioteki Głównej Politechniki Warszawskiej oraz Muzeum Politechniki Warszawskiej.

Prezentowany na wystawie zbiór przedstawia nietypową dla uczelni technicznej ekspozycję starodruków i starych książek pochodzących  od XVI do XIX w. pisanych w językach: łacińskim, francuskim, włoskim, niemieckim, polskim  i angielskim. Księgi te ukazują niezwykle szeroki zakres tematyczny.  Oprócz dokumentów związanych z naukami ścisłymi, jak matematyka, fizyka czy geometria, są wydawnictwa poświęcone architekturze, medycynie, sztuce, historii, sprawom społecznym. Jest także publicystyka polityczna i satyra. Na wystawie można zobaczyć ze zbiorów Biblioteki Głównej PW m.in: „Il primo libro d’ architettura di Sabastiano Serlio” z 1545 r., „I dieci libri dell’architettura” rzymskiego autora Marcusa Vitruviusa Pollio z 1556 r., Aureoli Philippi Theophrasti Bombasts von Hohenheim Paracelsi: „Opera Bucher und Schrifften: so viel deren zur Hand gebracht(...)” z 1603 r., pierwsze polskie podręczniki Jana i Jędrzeja Śniadeckich, zbiór rękopiśmiennych dokumentów z 1829 r. pt. „Acta tyczące się robot wedle rzeki Wisły”, Izabeli Czartoryskiej „Myśli różne o sposobie zakładania ogrodów” z 1808 r.

Wśród pokazanych „białych kruków” ze zbiorów Prof. Mirosława Nadera znajdują się m.in.: „Historiae Polonicae” Jana Długosza z 1711 i 1712 r., „Inwentarz Konstytucyy Koronnych Y W X Litewskiego(...)” z 1733 r., dzieło Samuela von Pufendorfa „De Rebus a Carolo Gustavo Sveciae Rege Gestis(…)" z 1729 r., „Napoleon I” autorstwa Juliusa von Pflugh Harttung z 1900 r.

Muzeum Politechniki Warszawskiej eksponuje nie pokazywane jeszcze: „Konstytucye Seymu Ordynaryinego Warszawskiego od dnia 26. Sierpnia aż do dnia 31 Października(…)” z 1776 r., M. J. Girardin, „Lecons de Chimie Elementaire(…)" z 1861 r., a także ryciny niemieckie i francuskie.

 

Wystawa „Nauka w dawnych księgach” będzie także wyjątkową atrakcją Nocy Muzeów na Politechnice Warszawskiej w dniu 20 maja 2017 r.

 

Organizatorzy wystawy: 

Biblioteka Główna Politechniki Warszawskiej

Muzeum Politechniki Warszawskiej

 

Wernisaż wystawy odbędzie się 12 maja 2017 r. o godz. 12 w Gmachu Muzeum PW przy ul. Nowowiejskiej 24.  

2017-05-07 | więcej..

Wystawa HISTORIA FIZYKI NA POLITECHNICE WARSZAWSKIEJ

 

Historia fizyki na Politechnice Warszawskiej sięga 1898 r., kiedy to powołano do życia Warszawski Instytut Politechniczny im. Cara Mikołaja II. Jak znaczącą rolę przywiązywano do nauczania fizyki świadczy fakt, że wsród pierwszych wzniesionych budynków (1899-1901) był Gmach Fizyki i Elektrotechniki. Następny rozdział historii zaczyna się w 1915 r. kiedy w wyniku działań polskich organizacji na bazie Instytutu Politechnicznego powstała polskojęzyczna wyższa szkoła techniczna - Politechnika Warszawska.

Idea kształcenia "fizyków technicznych" w ramach zorganizowango wydziału sięga okresu przedwojennego i podana była w 1932 r. przez prof. Mieczysława Wolfkego na VI Zjeździe Fizyków Polskich w Warszawie. Do idei tej powrócił dyrektor Instytutu Fizyki prof. Szczepan Szczeniowski, propagując ją na wyższych szczeblach władz szkolnictwa wyższego i przygotowując grunt na terenie Politechniki do realizacji tego pomysłu.

W 1975 r. Minister  Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki powołał Wydział Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej.

16 grudnia 1998 r. Senat PW podjął uchwałę o utworzeniu z Wydziału Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej dwóch samodzielnych wydziałów - Wydziału Fizyki i Wydziału Matematyki i Nauk Informacyjnych. Tak zatem fizyka na Politechnice Warszawskiej wkraczając w drugie stulecie swojej historii rozpoczęła nowy rozdział swego istnienia na tej uczelni.

Od początku Zakład Fizyki był zorganizowany bardzo starannie i nowocześnie. Obok świetnie wyposażonego działu demonstracyjnego istniał dobrze wyposażony dział prac naukowych. Całości dopełniał dobrze zorganizowany warsztat mechaniczny. Wiele urządzeń udało się zachować, w czym ogromny swój udział miał prof. dr hab. inż. Włodzimierz Zych, który przez lata z ogromną pieczołowitością ratował je od zapomnienia. Wiele z nich jest prezentowanych na wystawie.

 

Wernisaż wystawy odbył się 15 grudnia 2016 r. o godz. 14 w Gmachu Muzeum PW przy ul. Nowowiejskiej 24. 

Fotorelacja: www.biuletyn.pw.edu.pl   

2016-12-12 | więcej..

Wystawa KUŹNIE ELIT

200 LAT POLSKICH KORPORACJI AKADEMICKICH

 

Z okazji Święta Politechniki Warszawskiej Muzeum Politechniki Warszawskiej oraz Korporacja Akademicka Sarmatia zapraszają na wystawę przedstawiającą historię, tradycję i współczesność polskiego ruchu akademickiego.

 

Wywodzące swoje korzenie od średniowiecznych studenckich stowarzyszeń burszowskich zwanych nacjami, korporacje akademickie stały się na przełomie XIX i XX wieku prawdziwymi szkołami polskiej inteligencji. Ich wychowankami byli liczni wybitni naukowcy, przedsiębiorcy, ludzie świata polityki, wojskowi czy artyści. Członkami korporacji akademickich było między innymi trzech rektorów Politechniki Warszawskiej, niezliczone grono dziekanów, prodziekanów i profesorów. Owiane mgiełką tajemniczości, posługujące się bogatą symboliką, własnym prawem, rytuałami i metodami wychowawczymi, korporacje stanowiły przez lata obiekt licznych mitów i spekulacji.

Na wystawie zobaczyć można wiele zdjęć oraz eksponatów takich jak elementy strojów, dokumenty, sprzęt szermierczy czy inne przedmioty używane na kwaterach korporacji na przestrzeni ostatnich 200 lat. Zapoznać się będzie można również ze współczesną działalnością odrodzonych w latach 90-tych polskich korporacji akademickich. Organizatorami wystawy są Muzeum Politechniki Warszawskiej i Korporacja Akademicka Sarmatia. Wystawa odbywa się pod patronatem Stowarzyszenia Filistrów Polskich Korporacji Akademickich.

Eksponaty prezentowane na wystawie pochodzą ze zbiorów Archiwum Archidiecezji Warszawskiej, Stowarzyszenia Filistrów Polskich Korporacji Akademickich, Korporacji Arkonia, Welecja, Sarmatia, Respublica.

 

Wernisaż wystawy odbył się 16 listopada 2016 r. o godz. 12 w Gmachu Muzeum PW przy ul. Nowowiejskiej 24.

Wystawa będzie prezentowana od 16 listopada 2016 r. do 31 stycznia 2017 r. w Gmachu Muzeum PW. 

Fotorelacja: www.biuletyn.pw.edu.pl  

2016-11-13 | więcej..

Wystawa AKWARELE

EWY WASIUTYŃSKIEJ I JOANNY PĘTKOWSKIEJ

 

Muzeum Politechniki Warszawskiej zaprasza na wystawę AKWARELI Ewy Wasiutyńskiej i Joanny Pętkowskiej.

 

EWA ANNA WASIUTYŃSKA

Urodzona w Warszawie, gdzie ponownie zamieszkuje od 2012 roku. Po uzyskaniu dyplomu inżyniera architekta na Wydziale Architektury PW w 1965 roku, pracuje przez 3 lata jako asystent tego Wydziału w Katedrze profesora Lacherta. W 1968 roku rozpoczyna pracę architekta w firmach budowlanych i pracowniach architektonicznych w Belgii. Projektuje ośrodki administracyjne, mieszkaniowe, kulturalne, handlowe i sportowe w Belgii, Nigerii, Iraku i Arabii Saudyjskiej. Od 1982 roku pracuje jako architekt szef ekipy w Biurze Architektury E. VERHAEGEN w Brukseli, gdzie projektuje audytoria, budynki biurowe, domy opieki, szkoły i szpitale w Belgii i Algierii. Równolegle do zawodu architekta rysuje i maluje - od roku 2007 akwarele o tematyce kwiatów, nieba i domów Brukseli, pejzaży polskich. Bierze udział w wystawach w Gdańsku i Warszawie. W roku 2015 otrzymuje medal 100-lecia PW. Jest członkiem SARP PL i SARP FR.

 

JOANNA PĘTKOWSKA

Doktorantka na Wydziale Architektury PW oraz na Uniwersytecie Technicznym w Berlinie. Prowadzi zajęcia z Rysunku Odręcznego w Pracowni Rysunku, Malarstwa i Rzeźby WAPW. W ramach otrzymanego stypendium prowadziła przez 9 miesięcy na Uniwersytecie Technicznym w Berlinie badania nad doktoratem oraz zajęcia dydaktyczne. Za dyplom magisterski otrzymała główną nagrodę w międzynarodowym Konkursie PKN ICOMOS im. Profesora Jana Zachwatowicza na najlepsze prace dyplomowe podejmujące problematykę ochrony dziedzictwa kulturowego. Zasiada w zarządzie Stowarzyszenia Akwarelistów Polskich i należy do jego komitetu założycielskiego. Jest współzałożycielką Szkoły Rysunku "Lineary". Ma duże doświadczenie w prowadzeniu warsztatów rysunkowych i akwarelowych między innymi dla Muzeum Narodowego w Krakowie. Wykonuje wizualizacje do projektów architektonicznych i urbanistycznych.

 

Wernisaż wystawy odbył się 10 października 2016 r. o godz. 12 w Gmachu Muzeum PW przy ul. Nowowiejskiej 24.

Wystawa będzie prezentowana od 10 października do 8 listopada 2016 r. w Gmachu Muzeum PW.

Od 10 listopada do 10 grudnia 2016 r. wystawa będzie prezentowana w Gmachu Głównym PW.

Fotorelacja: www.biuletyn.pw.edu.pl  

2016-10-04 | więcej..

Wystawa RZECZPOSPOLITA RAFAJŁOWSKA

NA SZLAKU WALK LEGIONÓW POLSKICH W KARPATACH WSCHODNICH

 

 Wybuch I wojny światowej niósł nadzieję Polakom na odrodzenie Ojczyzny, przywrócenie jej niepodległości po ponad stuletniej niewoli. Minęła 101 rocznica walk Legionów Polskich w Karpatach Wschodnich. Rafajłowa, dziś Bystrycia na Ukrainie, wsławiła się bohaterskimi walkami toczonymi przez Legiony Polskie z wojskami rosyjskimi. W tej niewielkiej huculskiej wsi u stóp Gorganów na skrawku galicyjskiej ziemi powstała - de facto choć nie de iure - na przełomie 1914/1915 roku wolna od zaborcy Ojczyzna - Rzeczpospolita Rafajłowska. Był to pierwszy od czasu utraty bytu państwowego wolny obszar po polską władzą wojskową i administracyjną sprawowaną przez Józefa Hallera, dowódcę przyszłej II Brygady Legionów Polskich, zwanej też Karpacką lub Żelazną. Rzeczpospolita Rafajłowska jest epizodem znaczącym nie tylko szlak walk Legionów Polskich w Karpatach Wschodnich, ale przede wszystkim dowodem wytrwałych zmagań i ofiarności polskiego żołnierza na drodze do niepodległości Ojczyzny. Urosła ona do rangi symbolu, dała początek legendzie budującej od początku lat międzywojennych morale polskiego wojska i powszechną patriotyczną świadomość.

 

  Autorem i komisarzem wystawy jest dr nauk humanistycznych Jan Skłodowski. Prezentowane fotogramy jego autorstwa przedstawiają na tle historyczno-krajobrazowym do dziś zachowane krzyże, mogiły legionistów, pomniki w Bohorodczanach, Mołotkowie, Sołotwinie, Nadwórnej, Pasiecznej, Zielonej, Rafajłowej czy Dolinie Płaskiej. Są one świadectwem tamtych dni i ofiary złożonej Ojczyźnie przez żołnierzy Legionów Polskich.

 

Wernisaż wystawy odbył się 1 kwietnia 2016 r. o godz.12 w Gmachu Muzeum PW przy ul. Nowowiejskiej 24.

Wystawa była prezentowana od 1 kwietnia do 31 maja 2016 r.

Fotorelacja: www.biuletyn.pw.edu.pl 

2016-03-23 | więcej..

Wystawa

ŚLADAMI MIECZYSŁAWA BEKKERA - Z POLITECHNIKI WARSZAWSKIEJ NA KSIĘŻYC

 

  Wystawa prezentowana w Muzeum PW poświęcona jest Mieczysławowi Grzegorzowi Bekkerowi - absolwentowi Politechniki Warszawskiej, konstruktorowi pojazdów terenowych, współtwórcy pojazdu księżycowego LRV - Lunar Roving Vehicle. Ma na celu przypomnienie sylwetki oraz spuścizny naukowej wybitnego Profesora, którego nazwisko na zawsze zostało zapisane w Alei Zasłużonych nad Badaniami Kosmosu (Space Walk of Fame). 

    Mieczysław Grzegorz Bekker urodził się 25 maja 1905 r. w Strzyżowie. Po zdaniu matury podjął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej. W latach 1929 - 1931 odbył służbę wojskową w Szkole Podchorążych Saperów w Modlinie. Następnie pracował w Wojskowym Instytucie Badań Inżynierii w Warszawie, a po reorganizacji Instytutu otrzymał dwuletni przydział do Dowództwa Broni Pancernej. W latach 1936 - 1939 był wykładowcą w Studium Wojskowym Politechniki Warszawskiej, gdzie stworzył Laboratorium Pojazdów Specjalnych. Od 1937 r. wykładał "Części maszyn" w Szkole Inżynierii Wojskowej w Warszawie. 

    Po wybuchu II wojny światowej Mieczysław Bekker brał udział w walkach na froncie. Dotarł do Francji, gdzie od 1940 r. rozpoczął współpracę z Wydziałem Czołgów przy Ministerstwie Uzbrojenia w Paryżu. W 1942 r. otrzymał propozycję zatrudnienia w Sekcji Czołgów Kanadyjskiego Ministerstwa Zaopatrzenia. W 1943 r., za zgodą Rządu Polskiego w Londynie, wstąpił do armii kanadyjskiej. W latach 1943 - 1956 był zatrudniony w Departamencie Obrony Narodowej w Ottawie jako oficer armii kanadyjskiej. W tym czasie pracował m.in. nad rozwojem, projektowaniem, teorią ruchu  pojazdów poza drogami utwardzonymi.

    W 1954 r. Mieczysław Bekker rozpoczął pracę dla armii amerykańskiej. W 1956 r. wyemigrował do USA, gdzie pracował w Wojskowym Laboratorium Pojazdów Terenowych. Wkrótce został profesorem University of Michigan w Ann Arbor. Następnie objął stanowisko dyrektora Instytutu Badań Koncernu Samochodowego General Motors w Santa Barbara. Profesor M. Bekker pracował głównie nad teorią współpracy kół i gąsienic z nieutwardzonym podłożem. Teoria ta została uznana za nową dziedzinę wiedzy zwaną terramechaniką.

    W ramach programu Apollo Space Program, w 1961 r. NASA ogłosiła konkurs na projekt pojazdu zdolnego do poruszania się po powierzchni księżycowej.  Mieczysław Bekker  otrzymał od General Motors propozycję opracowania takiej konstrukcji. Po ośmiu latach, zespół pod kierownictwem prof. M. Bekkera, w kooperacji z zakładami Boeing, skonstruował pojazd księżycowy LRV - Lunar Roving Vehicle, w skrócie "Rover" - "Wędrowiec". Profesor Mieczysław Bekker był autorem rozwiązań technicznych umożliwiających poruszanie się LRV po gruncie księżycowym. Pojazd był używany podczas misji załogowych Apollo 15, Apollo 16 i  Apollo 17.

   Po przejściu na emeryturę prof. M. Bekker pracował w Komitecie Rady Naukowej przy Prezydencie Stanów Zjednoczonych. Współpracował z instytucjami wojskowymi USA i Kanady. Pozostawił po sobie 14 patentów dotyczących konstrukcji gąsienic, opon pojazdów terenowych oraz specjalnych ram nadwoziowych, a w dziedzinie teorii pojazdów - prace naukowe, m.in.: "Theory of land locomotion" (1956), "Off-the-road locomotion" (1960) i "Introduction to terrain vehicle" (1969).

  Tytuł doktora honoris causa prof. M. Bekkerowi przyznały: Politechnika w Monachium, Uniwersytet Carleton w Ottawie i Uniwersytet w Bolonii.

    Mieczysław Bekker zmarł 8 stycznia 1989 r. w Santa Barbara w Kalifornii.

   Prezentowane eksponaty pochodzą ze zbiorów dr. Andrzeja Selenty, ze zbiorów rodzinnych prof. M. Bekkera, Wydziału Samochodów i Maszyn Roboczych PW oraz Muzeum PW.

 

Wernisaż wystawy odbył  się 12 stycznia 2016 r. o godz.12 w Gmachu Muzeum PW przy ul. Nowowiejskiej 24.

Wystawa była prezentowana od 12.01.2016 do 31.03.2016. 

Fotorelacje: www.biuletyn.pw.edu.pl     www.pw.edu.pl   

2015-12-21 | więcej..

Wystawa DZIEJE POLITECHNIKI WARSZAWSKIEJ

„(…) Dziś w salach, gdzie mowa polska milczała, myśl polska odezwie się po raz pierwszy po latach wielu melodyą polskiego słowa (…)" - Ks. Antoni Szlagowski, 15 listopada 1915 r. 

 

Wystawa, będąca elementem obchodów Dni Politechniki Warszawskiej prezentuje dzieje Politechniki w szerszym kontekście historycznym. Początki szkolnictwa technicznego na ziemiach polskich sięgają XVIII w. Stanisław Staszic, wybitny mąż stanu epoki Oświecenia, widział przyszłość kraju w rozwoju nauki i gospodarki. Z jego inicjatywy 4 stycznia 1826 r. nastąpiło uroczyste otwarcie Szkoły Przygotowawczej do Instytutu Politechnicznego. Po upadku Powstania Listopadowego Szkoła została definitywnie zamknięta w 1831 r.

Pierwszą wyższą uczelnią techniczną w zaborze rosyjskim był otwarty w 1898 r. Warszawski Instytut Politechniczny im. Cara Mikołaja II. Budowę nowego gmachu Instytutu rozpoczęto w 1899 r. a zakończono w 1901 r. Autorami projektu zostali Stefan Szyller i Bronisław Rogóyski. Językiem wykładowym był język rosyjski. Protesty studentów w 1905 r. przybrały formę walki o polski język wykładowy. Władze carskie zamknęły Instytut, a ponownie uruchomiły go  w 1908 r. W 1915 r., na skutek ofensywy niemieckiej, ewakuowano Instytut Politechniczny w głąb Rosji.

15 listopada 1915 r., za zgodą władz niemieckich, uczelnia podjęła działalność jako Politechnika Warszawska z polskim językiem wykładowym. W uroczystości otwarcia, która miała miejsce w Gmachu Fizyki wzięli udział m.in. Rektor Zygmunt Straszewicz, kurator Bogdan hr. Hutten-Czapski, generał–gubernator Hans von Beseler.

W czasie II wojny światowej Niemcy nakazali zamknąć uczelnię. W 1942 r. władze okupacyjne uruchomiły Państwową Wyższą Szkołę Techniczną. Od samego początku studenci i wykładowcy byli zaangażowani w działalność konspiracyjną oraz tajne nauczanie. Powstanie Warszawskie przyniosło uczelni dotkliwe straty. Zniszczono i spalono budynki, aresztowano i uwięziono w obozach koncentracyjnych wielu profesorów, studentów i pracowników PW, wielu zamordowano. Koniec wojny dał nadzieję na odbudowę Uczelni. Już 13 stycznia 1946 r. w Gmachu Kreślarni nastąpiła uroczysta inauguracja roku akademickiego.

Lata powojenne to czas powrotu kadry profesorskiej, szybko rosnącej liczby studentów, odbudowy gmachów i ciągłego rozwoju. W październiku 1951 r. rozporządzeniem Rady Ministrów włączono do Politechniki Szkołę Inżynierską im. H. Wawelberga i S. Rotwanda. Dziś Politechnika Warszawska jest największą uczelnią techniczną w kraju.

Na wystawie prezentowane są m.in. pamiątki po Szkole Przygotowawczej do Instytutu Politechnicznego. Zobaczyć można także eksponaty z okresu działalności Warszawskiego Instytutu Politechnicznego im. Cara Mikołaja II – dokumenty, fotografie, replikę munduru  studenta itp. Wśród pamiątek z okresu otwarcia Politechniki Warszawskiej znajdują się listy gratulacyjne, Statut Tymczasowy PW, medal upamiętniający otwarcie uczelni. Ponadto zobaczyć można eksponaty związane ze Szkołą Inżynierską im. H. Wawelberga i S. Rotwanda. Wystawa została wzbogacona różnego rodzaju urządzeniami, które były wykorzystywane na PW – elektromagnes prof. M. Wolfke, stanowisko do pomiaru siły odrzutu silnika odrzutowego, goniometr, refraktometr, teodolit, galwanometr, amperomierze, woltomierze, arytmometry, przyborniki kreślarskie i inne. Pokazane zostały niektóre  medale z kolekcji Muzeum PW. Eksponaty pochodzą ze zbiorów Muzeum PW, Wydziału Fizyki PW, Muzeum Uniwersytetu Warszawskiego oraz prof. Mirosława Nadera. 

 

Wernisaż wystawy odbył  się 20 listopada 2015 r. o godz.13 w Gmachu Głównym PW, sala 06.

Fotorelacje: www.biuletyn.pw.edu.pl     www.pw.edu.pl  

2015-11-17 | więcej..

Wystawa WYBITNI KONSTRUKTORZY BRONI STRZELECKIEJ POLITECHNIKI WARSZAWSKIEJ

prof. Piotr Wilniewczyc

doc. Bolesław Jurek

doc. Józef Maroszek 

 

Prezentowana w Muzeum PW Wystawa ma na celu przypomnienie sylwetek i dorobku trzech wybitnych konstruktorów broni strzeleckiej, którzy w latach powojennych byli pracownikami naukowo-dydaktycznymi Politechniki Warszawskiej

Piotr Wilniewczyc (1887-1985) ukończył Michajłowską Szkołę Artylerii w Petersburgu. Wykładowca w Oficerskiej Szkole Artylerii w Toruniu, kierownik Służby Balistycznej w Dyrekcji Państwowych Wytwórni Uzbrojenia. Wspólnie z inż. Janem Skrzypińskim opracowali w 1931 r. pistolet samopowtarzalny kaliber 9 mm Vis, produkowany seryjnie od 1936 r. oraz pistolet maszynowy Mors. Po wojnie był wykładowcą Politechniki Łódzkiej i Politechniki Warszawskiej, w której pełnił funkcję kierownika Zakładu Konstrukcji Urządzeń Mechanicznych. Wspólnie z innymi pracownikami Wydziału Sprzętu Mechanicznego stworzył konstrukcję pistoletu Wir (nie wszedł do produkcji) oraz pistoletu maszynowego RAK, który był produkowany seryjnie.

Bolesław Jurek (1904-1971) studiował w Wyższej Szkole Technicznej im. H. Wawelberga i S. Rotwanda. Pracę rozpoczął w Fabryce Karabinów w Warszawie w 1928 r. jako konstruktor. Od 1935 r. pełnił funkcję kierownika Działu Broni Małokalibrowej w Biurze Studiów tej fabryki. Do wybuchu wojny powstały jego najważniejsze konstrukcje: karabin maszynowy pilota wz. 33 i najcięższe karabiny maszynowe, modele „A” i „B”. Po wojnie został pracownikiem dydaktycznym PW. Pełnił funkcję kierownika Katedry Części Maszyn na Wydziale MRiP. W połowie lat 50. zaprojektował pistolet maszynowy AJ-56 i karabinek samoczynny SJ-57.

Józef Maroszek (1904-1985) w latach 1923-1932 studiował na Wydziale Mechanicznym – Sekcja Uzbrojenia PW. W 1932 r. został zatrudniony w Instytucie Technicznym Uzbrojenia w Zielonce jako konstruktor. Do września 1939 r. powstały jego najważniejsze konstrukcje: karabin przeciwpancerny wz.35 znany pod nazwą Ur-2 i karabin samopowtarzalny 38M. Po wojnie został zatrudniony jako pracownik naukowo-dydaktyczny w Katedrze Części Maszyn. Od 1956 r. pełnił funkcję kierownika Katedry Części Maszyn na Wydziale Mechanicznym Technologicznym PW.

 

Eksponaty prezentowane na wystawie pochodzą ze zbiorów: Muzeum Wojska Polskiego, Wojskowego Centrum Edukacji Obywatelskiej, Centralnego Archiwum Wojskowego, Centralnej Biblioteki Wojskowej, Wydziału Inżynierii Produkcji PW, Muzeum Politechniki Warszawskiej, prof. Józefa Maroszka, prof. Mirosława Nadera, dra inż. Zbigniewa Nity, dra Zbigniewa Tucholskiego, mgr. inż. Ryszarda Pędzisza, mgr. inż. Janusza Kostro. 

 

Inicjatorem i osobą sprawczą tej wystawy jest mgr inż. Janusz Kostro.

 

Wernisaż wystawy odbył  się 5 października 2015 r. o godz.12 w Gmachu Muzeum PW przy ul. Nowowiejskiej 24.

Wystawa była prezentowana od 05.10.2015 do 20.12.2015. 

Fotorelacja:  www.biuletyn.pw.edu.pl 

2015-09-30 | więcej..

Wystawa NAUKA-KULTURA-POLITYKA W OKRESIE ODZYSKIWANIA NIEPODLEGŁOŚCI PRZEZ POLSKĘ

„Pamiętne dnie!...Niby owa wiosna mickiewiczowska, w nadzieje brzemienna, zbliżała się ku nam jesień, niosąc w zanadrzu zagadkowe, jak w mgle jesiennej niewyraźnie zarysowane, ale, bądź co bądź, nowe życie(…) Przez długie lata będą dziejopisowie kreślić  historię tych chwil i dni”. Sierpień 1915 r.
 
Z "Kalendarzyka polityczno-historycznego Miasta Stołecznego Warszawy na 1916 r."
 
I Wojna Światowa dała Polakom realną szansę na wolność, ożywiła nadzieję na zjednoczenie kraju i odbudowę państwa. Zniszczenia wojenne nie oszczędziły przemysłu, komunikacji, rolnictwa i innych dziedzin gospodarki. Niemcy, którzy w trakcie działań wojennych w 1915 r. zajęli Warszawę, zezwolili na ponowne otwarcie dwóch najważniejszych uczelni warszawskich: Politechniki i Uniwersytetu. Przed polską nauką otwierały się nowe perspektywy.  Wkraczająca w niepodległość Polska miała 5 uniwersytetów /Warszawa, Kraków, Poznań, Lwów, Wilno/, 2 Politechniki /Warszawska i Lwowska/ oraz Akademię Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie,  Akademię Górniczą w Krakowie, Instytut Agronomiczny i kilka uczelni prywatnych.
 
Rok 1915, pomimo toczącej się wojny, cechował się na ziemiach polskich dużą aktywnością na płaszczyźnie kultury. Przykładem może być kinematografia.  U schyłku wojny stało się jasne, że kino może być nowym impulsem dla kultury, poetów, pisarzy, malarzy. Wyświetlono nowe filmy /Karpaccy górale, Szpieg, Wyklęta córka, Zaczarowane koło, Żona/. Stefan Żeromski wygłosił odczyt „Literatura a życie polskie” zaś Włodzimierz Perzyński napisał książkę pt.  ”Idylle wojenne i pokojowe troski”.
Stan trwającej wojny rodził liczne utrudnienia codziennego funkcjonowania ludności. Rekwizycje i głód stały się rzeczywistością. Rok 1915 obfitował w protesty społeczne, strajki: piekarzy warszawskich, tramwajarzy, stróżów miejskich, artystów, pracowników miejskich filtrów, wodociągów, służb szpitalnych etc.
W końcowej fazie I Wojny Światowej oraz po jej zakończeniu ukształtowały się ośrodki władzy polskiej o zasięgu lokalnym i aspiracjach ogólnonarodowych. W Warszawie funkcjonowała Rada Regencyjna, w Krakowie ukonstytuowała się Polska Komisja Likwidacyjna, w Poznaniu wyłoniona została Naczelna Rada Ludowa, a 7 listopada 1918 r. w Lublinie powstał Tymczasowy Rząd Republiki Polskiej.
 
Wystawa w Muzeum Politechniki Warszawskiej jest próbą uchwycenia atmosfery epoki odzyskiwania niepodległości przez Polskę i tłem do bardziej szczegółowego przedstawienia  tego tematu z okazji 100-lecia Odnowienia Tradycji Politechniki Warszawskiej.  Na wystawie prezentowane są m.in.  dokumenty, fotografie, mapy, czasopisma,  medale, dyplomy, publikacje, listy gratulacyjne. Eksponaty pochodzą ze zbiorów prof. Mirosława Nadera, dr. Zbigniewa Dunin-Wilczyńskiego, Biblioteki Głównej PW, Muzeum Politechniki Warszawskiej.

Wernisaż wystawy odbył się 4 maja 2015 r. o godz.12 w Gmachu Muzeum PW przy ul. Nowowiejskiej 24.

Wystawa była prezentowana od 04.05.2015 do 30.09.2015.

Fotorelacja:  www.biuletyn.pw.edu.pl 

2015-04-26 | więcej..

Archiwum >>

Copyright © 2007 - Muzeum Politechniki Warszawskiej